Minningargrein Óskar Gústaf Ingjaldur Jensen

Þú kenndir mér að tefla, er oftast það fyrsta sem kemur í huga mér þegar ég hugsa til þín.
Þegar Þú komst í heimsókn til okkar á Suðureyri þegar ég var lítil, og þér fannst það ekki gott mál að ég kynni ekki að tefla.
Við sátum í stofunni heima og þú lagðir mér skák reglurnar og svaraði  endalausum spurningum um ,,hvers vegna?" og "Afhverju er það ekki hinsegin?" með ótakmarkaðri þolinmæði.
Ég man að ég bað mömmu um að leyfa þér að vera hjá okkur, og bauðst til að láta eftir þér herbergið mitt og ég myndi vera á ganginum.
En þú tókst það ekki í mál. Sagðir að ung stúlka eins og ég þyrfti að hafa herbergi.

Ó.G.I.J. 1906-2009
Ég horfi á skýin, þau svífa mér hjá
Ertu upp'á þeim, að horfa mig á?
Fylgist þú nú með mér. og passar mig þá?
Hvert ertu þá farinn? Engill sem mun vera mér hjá.

Dagurinn líður, hann líður frá mér
Tíminn hann tikkar, burt hvert einasta skref
Þú ert svo langt í burtu
Samt ertu hér... Í hjartanu á mér
Höf: K.Á.J

Kristbjörg Árný Jensen